วิจารณ์ พานิช (http://www.kmi.or.th/kmi-articles/prof-vicharn-panich/28-0001-intro-to-km.html) ได้รวบรวมไว้ว่า การจัดการความรู้ คือ สำหรับนักปฏิบัติการจัดการความรู้ คือ เครื่องมือ เพื่อการบรรลุเป้าหมายอย่างน้อย 4 ประการไปพร้อมๆ กัน ได้แก่
1. บรรลุเป้าหมายของงาน
2. บรรลุเป้าหมายการพัฒนาคน
3. บรรลุเป้าหมายการพัฒนาองค์กรไปเป็นองค์กรเรียนรู้ และ
4. บรรลุความเป็นชุมชน เป็นหมู่คณะ ความเอื้ออาทรระหว่างกันในที่ทำงาน
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์ ( 2552: 57 ) กล่าวไว้ว่า การจัดการความรู้ คือ กระบวนการในการสร้าง ประมวล เผยแพร่ และใช้ความรู้ เพื่อเพิ่มประสิทธิผลในการดำเนินงาน
สุจิตรา ธนานันท์ ( http://iad.dopa.go.th/km/km_des.html) ได้รวบรวมไว้ว่า การจัดการความรู้ คือกระบวนการในการจัดการสภาพแวดล้อม บรรยากาศ หรืออุปกรณ์ เช่น เทคโนโลยี ที่มีส่วนสนับสนุนหรือเอื้อให้คนในองค์การมีการสร้าง แลกเปลี่ยน แบ่งปัน กู้กลับคืน และใช้ความรู้และประสบการณ์ที่มีคุณค่าต่อการสร้างสรรค์ และพัฒนาทั้งทางด้านของตัวบุคคลและองค์การให้มีความสามารถที่เป็นประโยชน์ และพร้อมที่จะปรับตัวให้เท่าทันกับการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อการดำเนินงานขององค์การได้อย่างมี ประสิทธิภาพ
สรุป
การจัดการความรู้ คือ กระบวนการในการสร้าง ประมวล เผยแพร่ และใช้ความรู้ เครื่องมือ เพื่อการบรรลุเป้าหมาย เป็นกระบวนการในการจัดการสภาพแวดล้อม บรรยากาศ หรืออุปกรณ์ เช่น เทคโนโลยี ที่มีส่วนสนับสนุนหรือเอื้อให้คนในองค์การมีการสร้าง แลกเปลี่ยน แบ่งปัน กู้กลับคืน และใช้ความรู้และประสบการณ์ที่มีคุณค่าต่อการสร้างสรรค์
ที่มา :
ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช. http://www.kmi.or.th/kmi-articles/prof-vicharn-panich/28-0001-intro-to-km.html . [ออนไลน์] เข้าถึงเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2556.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2552). องค์การแห่งความรู้: จากแนวคิดสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์รัตนไตร.
สุจิตรา ธนานันท์. http://iad.dopa.go.th/km/km_des.html. [ออนไลน์] เข้าถึงเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2556.
สุจิตรา ธนานันท์. http://iad.dopa.go.th/km/km_des.html. [ออนไลน์] เข้าถึงเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2556.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น